| Comments: |
I FIGGHJ.
Nù jornu, pensai dinctru di mia,
mò vogghju mu nci parlu à lù Signuri
e cèrtu cà_vùndè, mi sentia,
nci dissi:” vogghju sordi e tantu onuri.”
Pensai, a tìa non custa nenti
sìì_abbituatu m’àiuti tanta genti.
Perciò tì pregu, pigghjati nù pocu i tempu
e vidi se mi poi fari_cuntentu.
Passaru l’anni, e ndì passaru assai,
però jeu sta preghiera non ma scordava mai,
e datu ca ricchizzi non ndi_vitti ì nenti,
pensai, mabbandunau m’àiuta actri genti.
Nà sìra, chi era quasi scuru,
chjòvia e sctriscjàndu muru muru
dì corpu mì sentu nà chiàmata;
“Sì tù lù Peppi di_là raccomandata?”
Mì giru, guardu, ma non vju à nudu
n’àrangu mi càpia nctra lù culu,
possibili cà sùgnu già mbriacu?
ma poi m_àrricordai ca non àvia mangiatu.
Allora mi domandu, cù èsti stù postinu,
chi ndavi tanta fretta nòmmu_aspetta à lù matinu.
Continua chìda vuci:” vì cà jeu non mi scordai
assettati nù morzu e parlami: chi ndai?
Ti manca forzi a spisa, ti trovi nctra li guai,
non ndai avundi ù dormi o su i debbita chi ndai?”
Fòcu chi spaventu,
pensai, nà vuci ì ventu,
li gambi sì piegaru dinocchju e buccularu.
“Allora dimmi a mia, chi è sta fantasia,
vò lì sordi, vò l’ònuri, chiactru vòi pemmu_àssapuri?”
Non è nà vuci i ventu, mò jeu càpiscia,
a vuci è chjù luntana e parla propriu a mia.
“Signuri tu ù sai, non mì parlasti mai
e poi così à nà botta, jeu mi spaventai.
Chìdu chi cercai nù paru d’ànni fa,
eranu desideri si..ma oggi sù papà.
E’ chista la ricchizza ,ma jeu no sapia,
l’onuri chi volia è chista figghja mia.
Però mi rendu cuntu, cà jeu sbagliai assai
pecchi nctra tutti stanni, non ti ringraziai mai,
pe_cchissu mo ti dicu, se aspetti nù momentu,
cà ì chidu chi mi dasti jeu su assai cuntentu.”
“U’ sacciu Peppinedu, volia ù ti rendi cuntu
Cà pè_cosi venali non pozzu ù v’àccuntentu,
ma chidu chi tì dezzi ndavi valori assai,
tu tenitillu forti, e nò mollari mai,
i figghj sù i ricchizzi, i figghj sù l’onori,
non mi scordai ì tìa, e mò tù ndai li provi.”
|